خانه / اخبار مالزی / با ایرانیان در مالزی (3): دانشجوی ایرانی، دانشجوی غیر ایرانی

با ایرانیان در مالزی (3): دانشجوی ایرانی، دانشجوی غیر ایرانی

بیا تو مالزی -

باید باور کرد که هزینه زندگی برای هر دانشجوی ایرانی بین سه الی چهار برابر یک دانشجوی چینی یا بنگلادشی است و این به طور قطع تمهیداتی مضاعف بر دیگر دانشجویان شاغل به تحصیل در مالزی را طلب می کند…

به گزارش ایران مالزی، مقایسه هزینه زندگی یک دانشجوی ایرانی و یک دانشجوی خارجی ازکشوری دیگر، کار چندان دشواری نیست و کافی است تنها یک روز با یکی از دانشجویان بنگلادشی، چینی، سودانی و یا برمه ای همراه شوید.

شاید باور کردن این موضوع اندکی سخت باشد که هریک از این دانشجویان مبلغی کمتر از 100 رینگیت بابت اجاره خانه پرداخت می کند و شاید همین مبلغ را هم صرف غذای یک ماه خود می نماید و رقمی کمتر از این میزان نیز صرف مابقی مایحتاج زندگی دانشجویی وی می شود.

اجاره خانه یا اتاق در یکی از محله های قدیمی نزدیک دانشگاه که معمولا در مجاورت پاسار مالام و یا مراکز خرید سنتی نیز واقع شده اند اولین اقدامی است که یک دانشجوی غیر ایرانی پس از ورود به مالزی انجام می دهد.

معمولا اجاره هریک از این اتاق ها با تخت و سرویس توالت و حمام جداگانه ماهانه کمتر از 200 رینگیت می باشد که البته بین دونفر تقسیم می شود. در خصوص اجاره خانه وضع اندکی متفاوت است. هر خانه با اجاره ای حدود 500 الی 600 رینگیت می تواند پذیرای بین 5-10 نفر باشد که معمولا نسبت به ملیت کشور این تعداد متفاوت است. شاید بتوان برخی از خانه های چینی نشین را یافت که بیش از 10 دانشجوی پسر و دختر در یک واحد زندگی می کنند و سهم اختصاصی هریک در این خانه تنها یک میز تحریر ویا یک رختخواب است و مابقی مایحتاج به صورت شریکی مورد استفاده قرار می گیرد. در اینصورت سهم هرکدام از این دانشجویان از اجاره خانه کمتر از 50 رینگیت در ماه خواهد شد.

از آنجایی که این محلات در وسط شهر و در نزدیکی وسایل حمل و نقل عمومی است این دانشجویان معمولا با اتوبوس های دانشگاه و تنها با ماهیانه 15 رینگیت کل جابجایی خود در طول یک ماه را انجام می دهند.

در خصوص وضعیت غذایی نیز افراد سخت گیری نیستند و به راحتی در هر رستورانی وارد می شوند و کثیفی رستوران یا صاحب رستوران، گربه های روی میزها و یا غذاهای تند و پرادویه هم مانعی برای آنها محسوب نمی شود. به راحتی در این رستوران ها که درمالزی تعدادشان کم هم نیست می توان بابت هر وعده غذایی کمتر از سه رینگیت پرداخت کرد و البته کاملا هم سیر شد.

با این حساب این دانشجویان با مبالغی حدود ماهیانه 300 الی 400 رینگیت به زندگی خود سامان می دهند و درعین حال از زندگی دانشجویی خود نیز لذت می برند.

اما وضعیت برای دانشجویان ایرانی اندکی متفاوت است به این شکل که خانه های خزه گرفته محله های قدیمی به هیچ وجه نمی تواند پذیرای یک دانشجوی ایرانی باشد بخصوص که موش و مارمولک هم از اجزای جدانشدنی این خانه ها به شمار می روند. از این رو دانشجویان ایرانی واحدهای به نسبت نوسازتر آپارتمانی را برای زندگی انتخاب می کنند که البته باید به نسبت امکاناتی که در این آپارتمان ها وجود دارد بین 700 تا 1500 رینگیت بابت اجاره آن بپردازند.

این نکته را هم باید مورد توجه قرار داد که تجمیع بیش از سه ایرانی در یک واحد مسکونی کار غیر ممکنی است و تقریبا هیچ گاه دیده نشده است و این در شرایطی است که بسیاری از ایرانی ها با تحمل بار کل اجاره ترجیح می دهند که در یک واحد مسکونی به تنهایی زندگی کنند.

از آنجایی که این واحدهای آپارتمانی معمولا با فاصله از دانشگاه و در محله های جدیدتر ساخته شده است هزینه رفت و آمد دانشجویان ایرانی نیز به نحو چشمگیری افزایش می یابد بخصوص که در این محله های جدید وسایل حمل و نقل عمومی نیز چندان قابل اطمینان نیستند. بنابراین هر دانشجوی ایرانی پس از مدتی اقدام به خرید اتومبیل و یا موتورسیکلت می نماید تا مشکلات حمل و نقل خود را کاهش دهد.

مقوله غذا نیز یکی از نکاتی است که هزینه فراونی را به ایرانی ها تحمیل می کند. هر وعده غذایی برای یک ایرانی به دلایل مختلف از جمله کیفیت و نوع غذا و تمییزی رستوران حداقل سه الی چهار برابر یک دانشجوی غیر ایرانی هزینه دارد.

مجموع عوامل فوق باعث می شود که هردانشجوی ایرانی حداقل چهار برابر یک دانشجوی غیر ایرانی و حداقل ماهیانه 1200 رینگیت در ماه هزینه نماید. البته برای آنهایی که شانس استفاده از خوابگاه را دارند قضیه متفاوت است. حال آنکه استفاده از خوابگاه نیز به دلیل ورود دانشجویان جدید معمولا بیش از یک سال ممکن نیست و دانشجویان قدیمی تر باید جای خود را به جدیدترها بدهند.

هزینه های بالاتر، رفت و آمد بیشتر و قریب ماندن با فرهنگ جامعه به دلیل همین محدودیتها باعث شده تا درصد ناراضیان از شرایط تحصیل نیز در میان ایرانی ها چندین برابر دانشجویان غیر ایرانی باشد.

طبق قانون مالزی دانشجویان نیازمند به کار می توانند با معرفی دانشگاه در یکی از چهار مرکز فروشگاههای زنجیره ای، رستوران، پمپ بنزین و یا هتل مشغول به کار شوند که البته حقوق حاصل از این کار تنها 700 رینگیت می باشد مشغول به کار شوند.

پرواضح است که این رقم برای دانشجویان غیر ایرانی کافی ولی برای یک دانشجوی ایرانی معدل نصف هزینه های وی می باشد. از این رو می توان روزانه تعداد کثیری از دانشجویان بنگلادشی را دید که در پمپ بنزین ها مشغول به کار هستند و یا دانشجویان دیگر کشورها را دید که در فروشگاههای زنجیره ای کار می کنند ولی ایرانی ها برای خود راهکارهای ویژه ای دارند که در شماره بعدی با ایرانیان در مالزی به این موضع خواهیم پرداخت.

منتشر شده در بیا تو مالزی

همچنین ببینید

مالزی 61 ساله شد

بیا تو مالزی - مردم مالزی جمعه در حالی شصت و یکمین سالروز تولد این …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شش + 5 =

قالب