دوشنبه , 26 آذر 1397
خانه / اخبار ایران / دانشجویان ایرانی در هند، مقصدی تازه

دانشجویان ایرانی در هند، مقصدی تازه

بیا تو مالزی -

اکنون چند سالی است که رشد اقتصادی و جایگاه علمی هند، توجه جهان را به خود جلب کرده است ولی حتی در زمانی که نام "هند" یاد آور فقر و تنگدستی بود نیز، این کشور مقصد شمار زیادی از دانشجوایان ایرانی برای ادامه تحصیل بود و اکنون هم هزاران دانشجوی ایرانی در ایالتهای مختلف آن درس می خوانند.

ولی چرا هند؟ "پوریا آستراکی" مدیر شرکت مشاوره "پارسیان، ایران ایندیا" که در زمینه اعزام دانشجویان ایرانی به دانشگاههای هند فعالیت می کند، می گوید: "یکی از نکاتی که بسیار باعث تشویق دانشجویان ایرانی شده که هند را برای ادامه تحصیل انتخاب کنند، زبان آکادمیک این کشور است که انگلیسی است. مواد درسی به انگلیسی است و دانشجویان هم ملزم هستند که فعالیتهای خود را به زبان انگلیسی ارائه کنند."

 

وی ادامه می دهد: "مسئله، هزینه تحصیلی است. اکثر دانشجویان ایرانی در هند باید خود هزینه تحصیلی شان را تامین کنند و هند در مقایسه با دوبی، قبرس و یا جاهای دیگر خیلی ارزانتر است."
آقای آستراکی می گوید: "نکته آخر هم اینکه، دانشگاههای هند هم از اعتبار و قدمت دانشگاهی خوبی برخوردار است."

همه داستان این نیست، آنطور که شایا ذهبیون دانشجوی رشته کامپیوتر در دانشگاه حیدرآباد می گوید: "بیشتر دانشجویان پسر ایرانی که من دیده ام و به هند آمده اند، بخاطر فرار از سربازی بوده است. به محض اینکه دوره دبیرستان را تمام کرده اند، آمده اند تا پیش دانشگاهی را هم اینجا بگذارند و بعد هم درس بخوانند و یا هم از اینجا بروند یک کشور دیگر."

این دانشجو می گوید: "بخاطر اینکه وقتی پیش دانشگاهی را تمام کنند نمی توانند بدون گذراندن سربازی از کشور خارج شوند. دانشجویان دختر هم بیشتر برای اینکه با کنکور روبرو نشوند، تحصیل در هند را انتخاب کرده اند."

 

یک کلاش دانشگاه در هند

 آهسته آهسته به مردم، محیط و غذاها عادت کردیم. البته سطح علمی دانشگاهی که ما در آن درس می خوانیم خیلی خوب است
غزل السادات شفایی ، دانشجو در هند

یک دانشجوی هندی
برخی از دانشجویان ایرانی در هند با موفقیت های تحصیلی روبرو نمی شوند

البته شایا می گوید که خودش به دلیل دور زدن کنکور به هند نرفته، ولی این تجربه ای است که نسیم فتحی دانشجوی مقطع فوق لیسانس اقتصاد داشته است: "من می توانستم در ایران هم درس بخوانم، ولی نمی توانستم برای کنکور صبر کنم و بعد هم اگر قبول نشدم، سال دیگر شرکت کنم و همین طور ادامه پیدا کند. فکر کردم به این شکل وقتم خیلی تلف می شود، این بود که به هند آمدم. به نظر من کنکور سدی است که برای بسیاری از جوانان ایرانی مشکل آفرین شده است."

از انگیزه ها که بگذریم، آنهایی که تجربه تحصیل در هند را داشته اند و یا هم اکنون در حال تحصیل هستند از وضعیت فعلی چه می گویند؟

آرمان شفیع لو دانشجوی مقطع دکترا در رشته فیزیک دانشگاه پونا در ایالت ماهاراشترا می گوید: "کسانی بوده اند که خیلی موفق بوده اند. من یکی از دوستانم بعد از سه سال تحصیل در اینجا موفق به اخذ مدرک لیسانس شد، بعد دو سال را صرف فوق لیسانس کرد. بلافاصله مقطع دکترا را گذراند. در تمام این مدت از جمله دانشجویان ممتاز بود و اکنون به عنوان کسی که در رشته مدیریت دکترا دارد و تمام دوره تحصیلات عالی اش را به زبان انگلیسی گذرانده به کشور بازگشته است. ولی کسی را هم می شناسم که هشت سال اینجا بود و بعد از هشت سال مجبور شد که با رشوه مدرک لیسانس را بگیرد."

اگرچه میان هند و ایران به لحاظ فرهنگی تشابهات بسیاری وجود دارد، ولی تفاوتها هم کم نیستند. به گفته دانشجویان یکی از تفاوتها، در عرصه آزادیهای اجتماعی است که البته بسیاری از دانشجویان پسر و دختر را با مسائلی جانبی غیر از درس و تحصیل نیز دست به گریبان کرده است.

 

چیزی که شایا از تجربه همکلاسیهایش و تاثیر منفی این مسائل جانبی بر آنها می گوید: " اگرچه شمار دانشجویان ایرانی در دانشگاههای دیگر کم نبود، ولی ما سه سال پیش اولین گروه پر تعداد دانشجویان ایرانی بودیم که وارد دانشگاه حیدر آباد شدیم. از ۵۰ نفری که وارد سال اول شدیم، فقط دو نفر، من و یکی دیگر از بچه ها، توانستیم با موفقیت سه سال را بگذرانیم. بقیه نتوانستند از همان سال اول و چندتایی هم از سال دوم بگذرند. خوب این نشان می دهد که خیلی حواس بچه ها پرت مسائل جانبی شد که چنین اتفاقی افتاد."

او در این باره می گوید که خیلی از دانشجویان ایرانی در ماههای اول وقت زیادی را در کلوبهای شبانه سپری می کنند، ساعتها به تفریح می پردازند و حتی در برخی موارد به نزاعهای خیابانی که در میان برخی از جوانهای هندی معمول است کشیده می شوند.

از اینها که بگذریم میزان رضایت دانشجویان از زندگی در محیط هند تاچه اندازه است. چیزی که البته به وضعیت محل تحصیل، آب و هوای منطقه و نیز وضعیت شخصی دانشجویان بستگی دارد.

ولی آنطور که غزل السادات شفایی می گوید، در آخر دانشجو باید با خوبی ها و بدی های هند بسازد: "در برخورد اول، هند برای من اصلا جالب نبود. به نظرم مردم خیلی فقیر می آمدند و شهر ها هم خیلی شلوغ و کثیف. غذاها تند، آب و هوا هم در بعضی جاها خیلی گرم و مرطوب."

وی ادامه می دهد: "ولی آهسته آهسته به مردم، محیط و غذاها عادت کردیم. البته سطح علمی دانشگاهی که ما در آن درس می خوانیم خیلی خوب است، اساتید خوبی هم داریم ولی خوب خیلی هم در هند سختی کشیده ایم. کمی توقعات خودمان را پایین آوردیم و در بعضی موارد هم هند را بهتر از آن چیزی که می دانستیم یافته ایم."

و اما بعد از سالها دوری از خانواده و مطالعه و تحقیق در دانشگاههای هند، چه راهی در برابر فارغ التحصیلان قرار دارد؟

نسیم فتحی می گوید که می خواهد تحصیلاتش را تا مقطع دکترا ادامه بدهد به این امید که بتواند در ایران کاری بیابد.

"برای اینکه مقطع دکترا را بگذرانم باید سه سال دیگر اینجا باشم، بنابراین حالا حالاها اینجا هستم. بعد می خواهم به ایران برگردم و به عنوان استاد دانشگاه دست به کار شوم. چون تحصیلاتم به زبان انگلیسی بوده شاید هم با شرکتهای خارجی کار کنم. البته تا جایی که می دانم که پیدا کردن شغل در ایران هم کار آسانی نیست."

در کنار اینکه شمار دانشجویان ایرانی از اقامت در هند بسیار راضی هستند و مانند فرشید فرزاد که بعد از گرفتن دکترا به ایران بازگشته جامعه هند را آرام، مهربان و متنوع می داند،
هستند کسانی که مانند شاهرخ بهبهانی دانشجوی مقطع فوق لیسانس ادبیات انگلیسی که برای بازگشت به ایران لحظه شماری می کنند.

او می گوید که انتظاراتی که از تحصیل در هند داشته برآورده نشده و فکر می کند که هر سال وضعیت بدتر می شود.

منتشر شده در بیا تو مالزی

همچنین ببینید

برائت عجیب متهم فراری پرونده ثامن‌الحجج | مدیرعامل زندان می‌شود

بیا تو مالزی - مدیرعامل مؤسسه مالی و اعتباری ثامن الحجج بر اساس رأی دادگاه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

3 × سه =

قالب