جمعه , 30 شهریور 1397
خانه / اخبار ایران / عزت پایدار, برای مردی که به بازیگری آبرو داد

عزت پایدار, برای مردی که به بازیگری آبرو داد

بیا تو مالزی - انتظامی بازیگری با هوش و با شخصیت بود هنرمندی صاحب سلیقه که برای جسم, جان و اعتبارش ارزش قائل بود و تا آخرین روز زندگی, این جایگاه را حفظ کرد او موهبت الهی محبوبیت و شهرتی که به دست آورده بود, به درستی حفظ کرد.

وقتی از عزت الله انتظامی سخن می گوییم، فقط از جوایز و جشنواره ها، انبوهی فیلم، عکس های یادگاری و مجموعه ای از نقدها و مصاحبه ها حرف نمی زنیم. عزت الله انتظامی از معدود بازیگران سینمای ایران است که سلوک، منش و مشی خاص داشت. نه به این معنا که به عنوان بازیگری با بیش از نیم قرن فعالیت، انتخاب اشتباه نکرد یا محاسباتش برای پذیرفتن یک نقش همیشه نتیجه درست داد. انتظامی بازیگری با هوش و با شخصیت بود. هنرمندی صاحب سلیقه که برای جسم، جان و اعتبارش ارزش قائل بود و تا آخرین روز زندگی، این جایگاه را حفظ کرد. او موهبت الهی محبوبیت و شهرتی که به دست آورده بود، به درستی حفظ کرد. تن به بازی در هر نقشی نداد، همواره با پرهیز و وسواس انتخاب کرد و گاهی نقش های کوتاه را به نقش های اصلی ترجیح داد. گوهر وجود خود و جایگاهی که به دشواری و ممارست به دست آورده بود می شناخت و امکان نداشت برای منفعت زودگذر، این جایگاه را مخدوش کند.

حضورش در عرصه فعالیت های اجتماعی، بدون سر و صدا و نمایشگری بود. اما می شد فهمید که نسبت به مسائل جامعه بی تفاوت نیست. طنز ذاتی و گاه گزنده اش، وجهی ویژه به شخصیتش می داد. وقتی سرحال بود، شوخ طبعی اش قابل توجه بود. بخشی از جایگاهی که به عنوان بازیگر به دست آورده بود، مدیون احترامی بود که برای حرفه اش قائل بود. نظم و انضباطش سر صحنه، توجهی که به بازیگر مقابلش داشت و روح تجربه گری که مانع از آن می شد در یک مسیر متوقف شود. وقتی در هشتاد سالگی در «حکم» به جای قهرمان آرمانی کیمیایی بازی کرد، مطمئن بود که این نقش، تجربه ای تازه در کارنامه گران سنگش است.

در سال های اخیر، کمتر در محافل سینمایی حاضر شد. این هم محصول آن هوشمندی ذاتی بود. نمی خواست تصویر موقر، جذاب و همیشه آراسته اش در چشم دیگران مخدوش شود. اگر بخشی از وظایف یک هنرمند، مراقبت از نام خود باشد، انتظامی این تکلیف را به خوبی انجام داد. در زمان حیاتش حتی موزه ای از یادگارهایش تاسیس کرد تا حرمت آنچه در زندگی باافتخارش به دست آورده، بعد از او حفظ شود.

این روزها خواهند گذشت، مراسم تشییع و خاکسپاری با حرف های احترام برانگیز و کلیشه ای برگزار خواهد شد و آیین های یادبود به نام و یادش برپا می شود. اما این پایان یک عمر با عزت و آبرومند برای آقای بازیگر نیست. زمان سپری خواهد شد، فیلم ها بارها دیده می شوند، «گاو»، «بیتا»، «پستچی»، «هامون»، «اجاره نشین ها»، «روز واقعه»، «خانه ای روی آب»، «خانه خلوت»، «روسری آبی»، «حکم» و …از او به یادگار می مانند برای تاریخ سینمای ایران و دوستدارانش. و بیش از همه این ها، سلوک بازیگری که در روزهای رونق فیلم فارسی، به بازیگری آبرو داد و یک عمر با افتخار زیست. نامش اعتبار بسیاری از فیلم ها شد و حضورش، آبروی سینمای ایران بود. روحش شاد و یادش گرامی.

منتشر شده در بیا تو مالزی

همچنین ببینید

برائت عجیب متهم فراری پرونده ثامن‌الحجج | مدیرعامل زندان می‌شود

بیا تو مالزی - مدیرعامل مؤسسه مالی و اعتباری ثامن الحجج بر اساس رأی دادگاه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

یک × 5 =

قالب