سه شنبه , 29 آبان 1397
خانه / اخبار مالزی / مصاحبه با “مهندس جوان” وبلاگ نویس برگزیده مالزی

مصاحبه با “مهندس جوان” وبلاگ نویس برگزیده مالزی

بیا تو مالزی -

"مهندس جوان" از آن دسته از آدمهایی است که برخلاف نوشته های خیلی داغ و پر شر و شورش در رفتار روزانه اش بسیار آرام و افتاده است (درست نقطه مقابل سینادیلی) و به قول دوستانش تنها چیزی که بهش نمی یاد اینست که وبلاگ داشته باشد و آنهم پر طرفدارترین وبلاگ بچه های مالزی…

کمتر کسی حدس می زد که رقابت آقایان وبلاگ نویسان تا این اندازه حساس و نفس گیر بشود البته همه مراجعین "ایران مالزی" یکبار دیگر هم زمان برگزاری مسابقه خانمهای وبلاگ نویس تجربه این رقابت نفس گیر را داشتند. اما بالاخره و در روز پایانی وبلاگ مهندس جوان بود که از دیگر رقبا پیشی گرفت و با رای مستقیم مراجعین سایت انتخاب شد. همین موضوع باعث شد تا طبق قاعده کار به سراغ نویسنده این وبلاگ برویم .

"مهندس جوان" از آن دسته از آدمهایی است که برخلاف نوشته های خیلی داغ و پر شر و شورش در رفتار روزانه اش بسیار آرام و افتاده است (درست نقطه مقابل سینادیلی) و به قول دوستانش تنها چیزی که بهش نمی یاد اینست که وبلاگ داشته باشد و آنهم پر طرفدارترین وبلاگ بچه های مالزی.

خودش می گوید: " وبلاگ من یک سال قبل از آمدنم به مالزی افتتاح شد (حدود دوسال پیش) و احساس می کردم با نوشتن مشکلات روز جامعه به عنوان یک شخص اجرایی در گیر پروژه ها و واقعیتها  هم انتقال دردهای جامعه را انجام  می دهم و هم مثل اینکه درد دل کرده باشم با کامنت های دوستانم آرامش می گرفتم."

یکی از مواردی که این وبلاگ را از دیگر وبلاگها متمایز می کند نام آن می باشد که بیانگر یک سری از مشخصات نویسنده است شاید برای خیلی ها این سوال پیش آمده که چرا مهندس جوان؟ اما وی برای این کارش دلیل دارد و می گوید:" وقتی که من وبلاگم را شروع کردم در شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی ایران مشغول بودم که در آن بیشتر پرسنل مهندس و مهندسین کلیدی آن همه با تجربه و عمدتا بالای ۴۵ سال داشتند و بیشتر آنها هر وقت من را می دیدند برای احوالپرسی می پرسیدند: چطوری مهندس جوان؟."

همین نام وبلاگ باعث می شود که خیلی ها فکر کنن که بایک جوان 20-23 ساله طرف هستند به خاطر همین از او می پرسم که، مگه شما چند سال دارید؟

مهندس جوان: سی و دوسال دارم و فکر می کنم جوانی به این است که فکر جوان داشته باشید و بتوانید همزمان با پیشرفت تکنولوژی با تغییرات جلو برویم.

وی ادامه می دهد: این موضوع را بسیاری از دوستانم به صورت انتقاد از من بیان می کنند اما مایلم همیشه فکر کنم خیلی جوان هستم وانرژی جوانی را دارم.

تازه اینجا بود که یادم آمد که هنوز مهندس جوان خودش را معرفی نکرده است. شاید به این خاطر بود که برای خیلی ها که هر روز به وبلاگ او سر می زدنند آدم شناخته شده ای است.

پاسخ: من امیدر ضا سعادتیان متولد ۲۴/۵/۵۴ در تهران. مجرد- داری دیپلم ریاضی از دبیرستان پرفسور هشترودی تهران، لیسانس مهندسی راه وساختمان، فوق لیسانس طراحی و برنامه ریزی شهری از دانشگاه آزاد تهران مرکز. دانشجوی دکترای معماری گرایش طراحی منظر از دانشگاه پوترای مالزی، مسلط به زبانهای انگلیسی فرانسه و عربی از سال ۱۳۷۷ تا دی ماه سال گذشته مشغول به خدمت در پروژهای ملی نفتی مملکت در نقاط عملیاتی و دور افتاده بوده ام.

وی درخصوص آمدنش به مالزی می گوید:" آمدنم به مالزی دو بعد داشت یکی فرار از مشکلات موجود که اواخر تشدید شده بود و دوم ادامه تحصیل در مقطع دکترا که همیشه یکی از برنامه های زندگیم بود."

به نظر من که خواننده وبلاگ امید هستم خیلی سیاسی می نویسد و اکثرا هم اصرار به تحمیل نظراتش به دیگران دارد. اما خودش معتقد است: " معمولا مشکلات جامعه را می نویسم. ولی آز آنجایی که مرز مشکلات اجتماعی و سیاسی در ایران خیلی از هم جدا نیست گاها سیاسی تعبیر می شود. فرضا انتقاد از عملکرد قوه مجریه و پیامدهای اجتماعی آن یک تحلیل اجتمای است. ولی کلا سعی می کنم  که با قلم  طنز واقعیتهایی را که بانوشتن مشخص می شود که چقدر زشت بوده را بنویسم."

اصولا یک وبلاگ نویس دیگر همکارانش را هم زیر نظر دارد و حتی از آنها در نوشتن ایده هم می گیرد، مالزی هم از این قاعده مستثنی نیست، اما مشکلی که وجود دارد این است که  هر از چندگاهی نسلی از وبلاگ نویسان در این کشور دست به قلم می شوند ولی خیلی زود یکی پس از دیگری قلم را رها می کنند و می روند، مهندس جوان بر این عقیده است که " مالزی نویسهای دیگر هم هر کدام زیباییهای خاص قلم خودشان را دارند، ولی جلب خواننده با استمرار در نوشتن وارایه مطالب جدید است."

وی در عین حال متذکر می شود:" زیاد بابت پستهای که نوشته ام تهدید ایمیلی و چند مورد هم تلفنی شده ام ولی از آنجا یی که چیزی را که اعتقاد دارم درست است، بدون این که به کسی توهین بشود، می نویسم و تغییری در رویه ام نداده ام."

شاید یکی از مشکلات وبلاگ نویسان مالزی این است که هدف خاصی را دنبال نمی کنند و تنها به خاطر تنهایی و دلشان می نویسند.
مهندس جوان: هدف من از وبلاگ نویسی اطلاع رسانی به هموطنانم است و هدفم این است که اسم ایرانی همه جا در آینده با افتخار یاد بشه.

وی ادامه می دهد: در صورت داشتن کلیه امکانات در این حوزه در نظر دارم بیشتر به روشنگری و اطلاع رسانی و همینطور تحکیم پیوند بیشتر بین ایرانیهای مقیم خارج از کشور بپردازم.

از امید می پرسم شاید یکی از اصلی ترین مشکلات ایرانی ها در اینجا این هست که نمی دانند مشکل اصلی آنها چیست به خاطر همین هم وقتی می خواهند از مشکلات صحبت کنند دچار تناقض گویی و گم شدن اهداف می شوند. به نظر شما بزرگترین مشکل کسانی که در مالزی زندگی می کنند چیست: " به نظر من بزرگترین مشکل متعلق به دانشجویان ایرانی مالزی است و بزرگترین مساله بچه های ایرانی، مشکلات اقتصادی هست. شاید ما جزو نادر کشور هایی هستیم که بیشتر دانشجویان تحصیلات تکمیلیش (سلف فاینانس) خود پرداز هستند و سیستم حکومتی بهشون هیج کمک مالی نمی کنه ویا تسهیلات چشمگیری برایشان فراهم نیاورده است."

به عنوان آخرین سوال از مهندس جوان می پرسم که چرا آمدی مالزی و او نیز جواب می دهد:" من مالزی را با میل و رغبت انتخاب کردم. فرهنگشون به ما ایرانیها نزدیکه، کشور نسبتا ارزانی هست و آدمهاش هم عمدتا آدمهای خوب و آرامی هستند."

وبلاگ مهندس جوان: http://www.youngengineer.blogfa.com

منبع : ایران مالزیا

منتشر شده در بیا تو مالزی

همچنین ببینید

مالزی 61 ساله شد

بیا تو مالزی - مردم مالزی جمعه در حالی شصت و یکمین سالروز تولد این …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 × سه =

قالب