خانه / اخبار ایران / زیر ساخت های نا امن ،نگرانی دایمی

زیر ساخت های نا امن ،نگرانی دایمی

بیا تو مالزی -

فرصتی برای اصلاح نقاط ضعف بانکداری الکترونیک…

یکی از با کلاس ترین عملیات بانکداری الکترونیکی ارسال کلیه عملیات بانکی شما به تلفن همراهتان است. ولی وقتی بانک شما پیامکی با این عنوان برای شما ارسال می کند که: “مشتری گرامی! به منظور حفظ امنیت، هر چه سریع تر نسبت به تغییر رمز کارت بانکی خود اقدام فرمایید” این شیوه رفاهی، خود به خود موجب اضطراب و نگرانی شما می شود.

طی چند روز گذشته باز هم شاهد هجوم مردم به عابر بانک ها بودیم. ولی این بار نه برای گرفتن پول یارانه ها بلکه برای تغییر رمز کارت های بانکی. در واقع خبر لو رفتن اطلاعات مشتریان 10 بانک کشور چنان شوکی به مردم و حتی مسئولان بانکی وارد کرد که بانک داری الکترونیک کشور با چالشی بزرگ مواجه ساخت. در واقع همه به یکدیگر می گفتند: “یعنی به همین راحتی؟ پس این سیستم امنیت ندارد؟”

البته طی سال های گذشته کارشناسان در باره امنیت نا کافی سیستم بانک داری الکترونیک ایران هشدار داده بودند ولی گویا باید چنین اتفاقی می افتاد تا همه به این واقعیت پی ببرند و در صدد ارتقای آن بر آیند.

امنیت ظاهری

مدت هاست که مردم شاهد برخی دستگاه ها و فناوری های امنیتی پیشرفته در بانک های کشور هستند. دوربین های مدار بسته، چشم های الکترونیکی حساس به تحرک یا گرما(دمای بدن یا آتش سوزی)، سیستم های حفاظتی کد دار، اطاق های کنترل، ماموران آموزش دیده، گاو صندوق های فولادی، و تنها بخشی از امکانات حفاظتی فیزیکی بانک ها و سیستم کنترل امنیت است. تقریبا بالای سر هر دستگاه خودپرداز یک دوربین مداربسته هم نصب می کنند، حتی خیلی از بانک ها مقابل در ورودی و پیاده روی خیابان را هم رصد می کنند ولی سوال این جاست که با این همه تدبیر حفاظت فیزیکی، فکری هم برای برقراری امنیت نرم افزاری شده است؟

شاید با وارد شدن به فضای شبکه بانکی و آشنایی با میزان تخصص و آگاهی کارکنان بانک ها از برخی امور بیشتر مطلع شویم. ابتدا به سراغ کارمندهای بانک ها می روم. با صحبت های دوستانه ای که با برخی از آن ها در بانک های مختلف طی روزهای گذشته داشتم مشخص شد که تقریبا همه آن ها دوره هایی را گذرانده اند و کتاب هایی که توسط بانک عامل لازم بوده خوانده اند و باید در امتحان هم نمره قابل قبولی کسب کنند. ولی به گفته خود آن ها، این کافی نیست. چون دوره های آموزشی خیلی سطحی برگزار می شود و آزمون ها هم کاملا «فرمالیته» است. رفتارحرفه ای کارمندان بعد و قبل از گذراندن دوره ها تفاوت اندکی می کند و به ندرت از موارد امنیتی آموزش داده شده استفاده می کنند.

پس از آن به سراغ مهندسان نرم افزاری می روم. متاسفانه چنین به نظر می رسد که این گروه از جامعه  بانکی همواره مقصران اصلی مشکلات موجود در زمینه  بانکداری الکترونیک به حساب می آیند. کشور ما در زمینه  ارتباطات الکترونیکی بسیار نوپاست. با این حال دلیل نمی شود که مهندسان و طراحان، استانداردهای نرم افزاری را فراموش کنند.

طراحی نرم افزاری استانداردهای مختلفی برای سیستم ها و زبان های مختلف دارد، که با رعایت برخی مسائل امنیتی لازم  می توان تا حدودی از امنیت سیستم اطمینان پیدا کرد. فراموش نکنید شخص یا گروه نرم افزاری که طراحی سایت بانکی را به عهده می گیرد، قطعا عهده دار تامین امنیت آن نیز هستند. بنابراین، عادلانه باشد یا نه به هر حال آنان اولین گروهی هستند که مسئولیت امنیت سیستم برعهده شان است. ولی بعضی ها اعتقاد دارند که مشکل اصلی از جای دیگری است و نباید مهندسان سیستم را مقصر دانست. به عقیده آن ها اگر از بالا مدیریت قدرتمند تری اعمال شود و دید بازتری در مورد تجارت و بانکداری الکترونیک ایجاد شود این قبیل مسائل از بین می رود یا به عبارت دیگر اگر زیرساخت ها توسعه  بیشتری پیدا کند امنیت بهبود می یابد که البته این گفته ها تا حدودی قابل قبول است.

پس از این گروه، مدیران بانکی قرار دارند. هرچند همین گفت وگوی دوستانه با آن ها در این زمینه بسیار دشوار است ولی از اطلاعاتی که به دست آوردم متوجه شدم که آن ها نیز دوره هایی مشابه کارمندانشان گذرانده اند. ولی نکته مدیریتی خطرناک آن است که در حال حاضر رقابت شدیدی بین بانک ها به ویژه مدیران آن برای الکترونیکی شدن وجود دارد که در پاره ای موارد این رقابت به جاهای خطرناکی کشیده شده است. به عنوان مثال بعضی از بانک ها سیستم هایی برای استفاده از خدمات به وسیله  موبایل ارائه داده اند که گاه خیلی عجولانه، بی استفاده، صوری، غیر قابل اطمینان، نا امن و است و در واقع به منظور رقابت برای تصاحب بازار الکترونیکی به صورت کاذب راه اندازی شده است.

زیر ساخت های نا امن

بنابراین در حالی کشور به سمت ارائه خدمات به صورت الکترونیکی به شهروندان می رود که به باور کارشناسان هنوز زیرساخت های امنیتی سایت های کشور دچار ضعف است و براساس بررسی های صورت گرفته بین 50 تا 60درصد سیستم های کشور در خطر جاسوسی الکترونیک قرار دارد. همچنین گفته می شود علاوه بر فراهم نبودن زیرساخت های امنیتی در فضای سایبر، در زمینه آموزش به کاربران  اینترنت برای حفاظت از اطلاعات شخصی شان، نیز اقدام مناسبی انجام نگرفته است. حتی در دوره های آموزش رایانه و اینترنت نیز هیچ اشاره ای به روش های حفظ امنیت اطلاعات نمی شود.

“علی کورنگی” کارشناس امنیت اطلاعات شرکت های خدمات دهنده به بانک‌ها، با تاکید بر  این که امنیت اطلاعات تمام کاربران  اینترنت در کشور در معرض تهدید قرار دارد، می گوید: متاسفانه حجم عمده ای از کاربران  اینترنت در کشور ما درباره مقوله امنیت اطلاعات ناآگاه هستند و این مسئله می تواند از ابعاد مختلف برای آنان خطرساز باشد. در شرایطی که بیش از ۵۰ درصد سایت های دولتی ما در خارج از کشور میزبانی می شود و در شرایطی که طرح  اینترنت ملی هنوز در کشور راه اندازی نشده است، صحبت کردن درباره امنیت اطلاعات معنا و مفهومی  ندارد.

وی در ادامه می افزاید: کاربران باید به  این نکته مهم آگاهی داشته باشند که به طور کلی هر کاربری که به  اینترنت وصل می شود امکان انتقال اطلاعاتش به راحتی وجود دارد. بنابراین مقوله امنیت اطلاعات باید بیش از پیش جدی گرفته شود و مسئولان تدابیر مناسبی برای تامین امنیت اطلاعات در کشور به کار گیرند.

این کارشناس تاکید می کند که کاربران خانگی باید توجه بیشتری به حفاظت از اطلاعات خود داشته باشند؛ چرا که  این گروه، آسیب پذیرتر از سازمان ها هستند. در سازمان ها بسیاری از سیستم ها دارای دیواره آتش و آنتی ویروس است اما کاربران خانگی  این مقوله را در سیستم های شخصی کمتر رعایت می کنند.

در واقع دامنه هک بسیاری از هکرها کاربران خانگی است؛ چرا که با وجود اطلاعات امنیتی اندک کاربران، اطلاعات شخصی و محرمانه افراد به راحتی قابل نفوذ و سوءاستفاده خواهد بود.

به گفته  این کارشناس، برخلاف وجود ۸ مهارت فناوری اطلاعات در دنیا، در کشور ما مهارت های فناوری اطلاعات ۷ مهارت است و مقوله امنیت اطلاعات در آن دیده نشده است. سیستم های آموزشی در کشور ما تنها مختص به آموزش کاربری است و این امر باعث  ایجاد مشکل برای کاربران در استفاده از شبکه های اطلاعاتی می شود.

نگرانی دایمی

یک کارشناس فناوری اطلاعات با بیان این که در بانک داری الکترونیکی کشور ما یک نوع نگرانی دایمی از لو رفتن حساب های الکترونیکی مطرح است، دلیل اصلی این موضوع را نداشتن سیستم های یکپارچه بانکداری الکترونیکی با کیفیت بالا و در سطح جهانی عنوان می کند.

“علی اکبر جلالی” در گفت وگو با مهر درباره سیستم های بانکداری الکترونیکی در کشور و دلایل نفوذ پذیر بودن آن اظهار داشت: بانکداری الکترونیکی به رغم شکل ظاهری که به نظر ساده می رسد برنامه های پیچیده ای در بطن خود دارد که اگر با دقت به آن ها توجه نشود می تواند در نهایت ضرر آن از استفاده اش بیشتر باشد.

وی با بیان این که متاسفانه در کشور ما هزینه لازم برای داشتن سیستم های یکپارچه قدرتمند و امن وجود ندارد و بیشتر سیستم هایی که در اختیار بانک های مختلف قرار دارد با تجربیات محدود و به صورت جزیره ای تهیه شده است، اضافه می کند: این سیستم ها اگرچه برای شروع کار و فرهنگ سازی و توسعه بانک داری الکترونیکی مفید بوده است اما مسئولان باید برای دراز مدت بانک ها به فکر این باشند که بتوانند با هزینه قابل ملاحظه ای از سیستم های تجربه شده و در سطح بین المللی استفاده کنند.

دکتر “جلالی” با تاکید برعملکرد سیستم های بانکداری الکترونیکی در دنیا به وجود بانک “ING دایرکت” در کشور آمریکا اشاره کرد که 100 درصد الکترونیکی است و در دفتر مرکزی خود 850 کارمند و در سراسر اروپا و آمریکا شعبه مجازی دارد و ادامه می دهد: این بانک هیچ نیروی کاری در ستاد مرکزی نداشته و گردش مالی آن نیز 100 میلیارد دلار برآورد می شود؛ اما این سئوال مطرح می شود که چگونه است که این بانک هک نمی شود و می تواند به راحتی گردش مالی داشته باشد اما در بانکداری الکترونیکی کشور ما یک نوع نگرانی دایمی از لو رفتن حساب های الکترونیکی مطرح است که دلیل اصلی آن نداشتن سیستم های یکپارچه بانکداری الکترونیکی با کیفیت بالا و در سطح جهانی است.

وی می گوید: در سیستم بانکداری یکپارچه “ING دایرکت” بیش از 12 نفر فقط در داده کاوی آن با حقوق های مکفی مشغول به کار هستند و شاید بیش از 100 نفر از متخصصان با درجات مختلف پشتیبانی از شبکه بانکی را به عهده دارند و برای امنیت این شبکه با بسیاری از شرکت های امنیت ساز قرار داد دارند و سیستم خود را لحظه به لحظه کنترل می کنند.

“جلالی” خاطرنشان می کند: با وجود این، سیستم بانکداری ایران در حوزه بانک داری الکترونیکی در مقایسه با سایر سازمان ها و در سطح ملی نمره قابل قبولی دارد و این که یک بار حادثه ای مانند هک شدن حساب ها به صورت محدود اتفاق می افتد در فضای مجازی باید آن را پذیرفت. برای مثال چندی پیش نیز «گمسترکارت” با سابقه 90 ساله دچار مشکل لو رفتن اطلاعات مشتریان خود شد که از این نمونه اتفاقات باید درس گرفت و مشکلات را به صورت شفاف برای تجربه اندوزی سایر بانک ها مطرح کرد و نباید سعی کنیم در چنین شرایطی با اخبار غلط اصل موضوع را پنهان کنیم.

وی با بیان این که خوشبختانه پلیس فتای ایران از زمان تشکیل تاکنون قدم های نسبتا خوبی را در آموزش و فرهنگ سازی، پی گیری جرایم الکترونیکی و انتقال تجربیات انجام داده، می گوید: در صورتی که بتوانیم هسته تخصصی پلیس سایبر را تقویت کنیم این پلیس می تواند با همکاری دانشگاه ها توصیه های خود را بر مبنای سیستم های امن به کار گیرد تا با دقت بیشتری فضای بانکداری الکترونیکی توسعه یابد.

18 نکته امنیتی

به گزارش پایگاه خبری بانک داری الکترونیک پس از وقایع چند روز اخیر بانک ملی ایران با هدف آگاهی بخشی به عموم مردم ، نکات لازم برای استفاده ایمن از سیستم های پرداخت اینترنتی را اعلام کرد. این نکات عبارتند از:

– رمز خود را جایی یادداشت نکنید و در صورت یادداشت کردن آن را در جیب یا کیف پول به همراه کارت قرار ندهید.

– رمزهای عبور خود را به صورت دوره ای تغییر دهید.

– رمز خود را در اختیار سایر افراد قرار ندهید.

– اطلاعات حساس از جمله رمز خود را از طریق تلفن برای دیگران بازگو نکنید.

– در صورت فاش شدن رمز خود، در کوتاه ترین زمان ممکن آن را عوض کنید.

– کارت و رمز خود را به هیچ وجه در اختیار دیگران قرار ندهید. گاه افراد سود جو به بهانه کمک کردن و راهنمایی ضمن اخذ کارت و رمز شما پس از انجام عملیات کارت شما را با کارت دیگری (سرقتی ، مفقودی ، باطله و…) معاوضه می کنند و حساب شما را مورد سوء استفاده قرار می دهند.

– در صورت انجام انتقال وجه و عملیات اینترنتی برروی حساب خود در مرورگرهای اینترنت گزینه به خاطرسپردن رمز را انتخاب نکنید. این گزینه با نام کلی Remember Password شناخته می شود، از این قابلیت استفاده نکنید.

– برای ارسال اطلاعات حساس خود از پست الکترونیکی استفاده نکنید.

– همواره سعی کنید برای ورود رمز خود از امکان Virtual Keyboard به جای کیبورد فیزیکی رایانه استفاده کنید. این امکان در سیستم عامل ویندوز و همچنین در برخی از سایت های پرداخت آنلاین وجود دارد.

– شناسه عبور و رمز خود را بر روی رایانه های خارج از اختیار وکنترل خود وارد نکنید.

– هنگام ورود به وب سایت ها به ویژه وب سایت هایی که در آن اطلاعات محرمانه وارد می شوند، آدرس سایت مورد بازدید را در کادر نوار آدرس کنترل کنید. بسیاری از کلاهبردارهای اینترنتی به واسطه استفاده از سایت های جعلی و مشابه، برای دریافت اطلاعات حساس کابران رخ می دهد.

– در صفحاتی که سایت مورد بازدید از شما درخواست ورود شماره کارت، رمز کارت، رمز دوم و CVV2 می کند، حتما مطمئن شوید که از تفاهم نامه SSL استفاده شده است. بدین منظور آدرس صفحه می بایست با عبارت https به جای http آغاز شود.

– همواره از نرم افزارهای آنتی ویروس معتبر و به روزشده استفاده کنید.

– سیستم عامل رایانه خود را همواره به روزرسانی و آخرین وصله های امنیتی را دریافت کنید.

– در صورتی که احتمال وجود برنامه های مخرب را روی رایانه خود می دهید از انجام هرگونه تراکنش مالی آنلاین خودداری کنید.

– پس از انجام کار مورد نیاز در وب سایت هایی که نیاز به رمز ورود دارند، به طور کامل Log out کنید.

– به مطالب نوشته شده در پنجره هایی که خودکار نمایش داده می شوند توجه کنید و بلافاصله بر روی Ok یا Yes کلیک نکنید. بسیاری از برنامه های مخرب به همین شیوه بر روی رایانه ها نصب می شوند.

– ایمیل های دریافتی از منابع ناشناس را باز نکنید. به لینک های ارائه شده در ایمیل ها اعتماد نکنید، به عنوان نمونه بانک ها و موسسات اعتباری هیچ گاه از طریق نامه های الکترونیکی اطلاعات محرمانه شما را درخواست نمی کنند. بنابراین هرگاه در صندوق پستی خود نامه هایی از این قبیل را مشاهده کردید به سرعت آن را حذف کنید. از داده های حساس خود نسخه پشتیبان تهیه و در جایی امن نگهداری کنید.

راه های تخصصی محافظت

بیشتر کارشناسان فناوری اطلاعات اولین قدم دفاع از اطلاعات شخصی کاربر را نصب یک آنتی ویروس اصل، به روز و دارای خدمات پشتیبانی معرفی می کنند. چرا که آنتی ویروس های سنتی که براساس امضای ویروس ها کار می کنند در مورد تعداد زیادی از بدافزارها به خوبی عمل نمی کنند. به همین دلیل ارزش هر آنتی ویروس علاوه بر داشتن بانکی قوی از امضای ویروس ها، وابسته به میزان حفاظتی است که به شکل فعال و پیش گیرانه اعمال می کند؛ به طوری که برای شناختن یک بد افزار خطرناک نیازی به امضای کامل آن نداشته باشد.

“علیرضا کاوه” کارشناس امنیت فضای تبادل اطلاعات ( افتا) در این باره می گوید: خط مقدم دفاعی در رایانه کاربران آنتی ویروس است. آن چه هم در انتخاب یک آنتی ویروس اهمیت دارد اصل بودن آن است . در واقع استفاده از آنتی ویروس تنها خرید یک محصول نیست، خرید یک سرویس است. وقتی کاربر یک آنتی ویروس خریداری می کند باید آن محصول هم خدمات پشتیبانی داشته باشد و هم قابلیت به روزرسانی و داشتن چنین ویژگی تنها در یک آنتی ویروس اصل دیده می شود.

به گفته وی نصب آنتی ویروس تنها مربوط به رایانه های شخصی افراد نمی شود . کاربرانی که از تلفن های هوشمند استفاده می کنند نیز باید آنتی ویرس های مخصوصی را روی گوشی خود نصب کنند؛ چرا که طی یک سال گذشته در کل دنیا روند نفوذ به اطلاعات کاربران از طریق تلفن های هوشمند رو به افزایش بوده است.

به باور وی بهترین راه برای ایجاد فضای امن چه برای کاربران خاص و چه کاربران سازمان ها و شرکت ها  این است که مسئولان هر چه زودتر سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) را در کشور پیاده سازی کنند. سیستمی که به تک تک افراد آموزش می دهد که چگونه از اطلاعات خود محافظت و از چه سیستم ها و روش های امنیتی استفاده کنند.

وی می گوید: هم اکنون تعداد شرکت ها و سازمان هایی که موفق به اخذ گواهی نامه  ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات ، از سازمان  های بین المللی شده اند از تعداد انگشت های یک دست هم کمتر است و  این مسئله نشان می دهد که تاکنون نتوانسته ایم سیستم افتا را در کشور اجرا کنیم.

در همین زمینه “اسماعیل ذبیحی” کارشناس حوزه امنیت اطلاعات به راه های دیگر حفاظت از اطلاعات شخصی اشاره می کند و می گوید:  یک کاربر حرفه ای که اطلاعات بسیار مهم و ارزشمندی در رایانه خود ذخیره می کند و به فعالیت های حساس و حیاتی در اینترنت می پردازد باید بالاترین سطح حفاظتی را در رایانه خود  ایجاد کرده باشد. تنها بخشی از این بالاترین سطح حفاظت، می تواند از طریق استفاده از ترکیبی از راهکارهای امنیتی مانند ابزار ضدویروس ، ضد هرزنامه ، کنترل  اینترنت ، پیش گیری از نفوذ ، فیلترینگ محتوا ، رمز گذاری داده ها و …  ایجاد شود.

وی در ادامه می افزاید: استفاده از نرم افزارهای حفاظتی تنها یک امنیت نسبی را برای کاربران فراهم می کند و آن ها باید برای امنیت موثر رایانه و ارتباط های  اینترنتی خود به عملکرد های امنیتی خود نیز توجه کنند. برای مثال دانلود فایل مشکوک و نرم افزارهای بی اهمیت از وب سایت های ناشناس، احتمال دانلود مستقیم کدهای مخرب و آسیب پذیر شدن رایانه ها را افزایش می دهد که  این فعالیت به نوبه خود شرایط نفوذ نامحسوس به رایانه ها را فراهم می کند ، به نحوی که اطلاعات کاربر بدون  این که متوجه باشد نشت می کند و در اختیار سودجویان یا مجرمان  اینترنتی قرار می گیرد.

ایمیل خود را امن کنید

با توجه به استفاده از نرم افزارهای ضد ویروس و ابزار امنیتی قدرتمند که رایانه کاربر را امن می کند ، نامه های الکترونیک بسیار آسیب پذیرند. متاسفانه همیشه احتمال هک کردن و نفوذ به داخل صندوق های پست الکترونیک کاربران وجود دارد. این مسئله به طور مستقیم به امنیت داخلی رایانه ها مربوط نمی شود ، بلکه به میزان امنیت سرورهای پست الکترونیک و کانال های ارتباطی کاربران با آن ها بستگی دارد. هرچند با آلوده شدن یک رایانه امکان نفوذهای غیرمجاز و سرقت اطلاعات از درون آن ، افزایش می یابد که  این اطلاعات می توانند شامل اطلاعات حساس کاربری یا حتی متن نامه های الکترونیک ارسالی یا دریافتی باشند. علاوه بر این، حملات هدفدار علیه افراد خاصی که تحت نظر باشند، به راحتی منجر به هک نامه های الکترونیک و دست یابی به اطلاعات ارسالی و دریافتی آن ها می شود.

“علیرضا کاوه” کارشناس امنیت فضای تبادل اطلاعات ( افتا) در مورد بالا بردن امنیت در پست های الکترونیکی می گوید: استفاده از سرویس پست الکترونیکی در هیچ جای دنیا امن نیست، اما کاربران می توانند با مجموعه فعالیت هایی امنیت سرویس خود را بالا ببرند. برای مثال کاربران باید در انتخاب پسورد خود دقت و سعی کنند پسوردی انتخاب کنند که به راحتی قابل حدس نباشد. استفاده از تفاهم نامه https نیز یکی از بهترین راه ها برای امن کردن محیط پست الکترونیکی است. در واقع تفاهم نامه https اطلاعات ارسالی افراد به افراد دیگر را تا زمان رسیدن به مقصد رمزگذاری و از امکان نفوذ هکرها به آن جلوگیری می کند. با تمام  این روش های محافظت، اما توصیه کارشناسان امنیت اطلاعات این است که اطلاعات فوق محرمانه ، حساس ، سری و استراتژیک به هیچ عنوان نباید از طریق  اینترنت و پست الکترونیک ( ایمیل) ، جا به جا شوند.

ولی آن چه مسلم است، فضای مجازی و طبیعتا بانک داری الکترونیک، فی نفسه فضای نا امنی است و هیچ گاه نمی توان خطر نشت یا هک شدن اطلاعات را به صفر رساند ولی با اتخاذ تدابیر ویژه می توان این احتمال را هر چه بیشتر به صفر نزدیک کرد.

چکیده گزارش

در حالی کشور به سمت ارائه خدمات الکترونیکی به شهروندان می رود که به باور کارشناسان هنوز زیرساخت های امنیتی سایت های کشور دچار ضعف است و براساس بررسی های صورت گرفته بین 50 تا 60درصد سیستم های کشور در خطر جاسوسی الکترونیک قرار دارد. همچنین گفته می شود علاوه بر فراهم نبودن زیرساخت های امنیتی در فضای سایبر، در زمینه آموزش به کاربران  اینترنت برای حفاظت از اطلاعات شخصی شان، نیز اقدام مناسبی انجام نگرفته است. حتی در دوره های آموزش رایانه و اینترنت نیز هیچ اشاره ای به روش های حفظ امنیت اطلاعات نمی شود. طی چند روز گذشته باز هم شاهد هجوم مردم به عابر بانک ها بودیم. ولی این بار نه برای گرفتن پول یارانه ها بلکه برای تغییر رمز کارت های بانکی. در واقع خبر لو رفتن اطلاعات مشتریان 10 بانک کشور چنان شوکی به مردم و حتی مسئولان بانکی وارد کرد که بانکداری الکترونیک کشور را با چالشی بزرگ مواجه ساخت. البته طی سال های گذشته کارشناسان در باره امنیت نا کافی سیستم بانکداری الکترونیک ایران هشدار داده بودند ولی گویا باید چنین اتفاقی می افتاد تا همه به این واقعیت پی ببرند و در صدد ارتقای آن بر آیند.

 

منبع :روزنامه خراسان

منتشر شده در بیا تو مالزی

همچنین ببینید

رییس‌جمهور: ایران برای گسترش روابط با مالزی آماده است

بیا تو مالزی - رئیس جمهور در دیدار “ماهاتیر محمد” نخست وزیر مالزی تاکید کرد …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

قالب